1. W projektowanej nowej treści w art. 64 ust. 4a publikowanie na koszt podmiotu decyzji RPP jest nadmiarową karą i zdaniem Federacji należy z tego zrezygnować. Nakładanie dodatkowych kar finansowych (bo publikacja zawsze będzie kosztem) na podmioty udzielające świadczeń medycznych, w tym ze środków publicznych, to zawsze strata dla pacjentów. 2. Nowy art. 64a realnie ogranicza prawo do strajku poprzez nieprecyzyjne zapisy w jakich sytuacjach represje może stosować Rzecznik Praw Pacjenta a przez to jest on niezgodny z innymi przepisami prawa, które przyznają prawo do strajku. 3. W proponowanym nowym artykule 67zj w definicji praktyki pseudomedycznej należy jednoznacznie uwzględnić, że przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz przepisy wydane na jej podstawie nie zawsze pozwalają na stosowanie aktualnej wiedzy medycznej przy udzielaniu świadczeń w ramach umowy z NFZ. W zależności od rodzaju udzielanych świadczeń oraz zawartej umowy na ich finansowanie ze środków publicznych z NFZ nie każdy podmiot udzielający świadczeń medycznych ma możliwość podjęcia "zgodnej z aktualną wiedzą medyczną metodę diagnostyczną lub leczniczą" bez obciążania jej kosztami pacjenta; nie wszystkie "zgodne z aktualną wiedzą medyczną metody diagnostyczne i lecznicze" są finansowane przez NFZ i nie we wszystkich podmiotach. 4. W proponowanym nowym brzmieniu artykułu 68 proponuję dodać zapis nakazujący Rzecznikowi Praw Pacjenta przy ustalaniu wysokości kary uwzględnienie wagi nieprawidłowości oraz wielkości podmiotu. Nałożenie kary w tej samej wysokości na mały podmiot POZ i duży szpital kliniczny za tą samą przewinę będzie zupełnie inną karą. Odpowiedni zapis należy też dodać do art. 70. 5. Sprzeciwiam się możliwości nakładaniu kar na kierowników podmiotów leczniczych w sytuacjach innych niż stosowanie praktyk pseudomedycznych dlatego wnioskujemy o zmianę proponowanej treści nowego art. 69b na: „Art. 69b. Rzecznik może nałożyć, w drodze decyzji, na kierującego podmiotem, który naruszył zakaz, o którym mowa w art. 67zj ust. 2, w szczególności osobę pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego, karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ogłoszenie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 – 7 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba ta, w ramach sprawowania swojej funkcji dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia zakazu określonego w art. 67zj ust. 2 bądź do niewykonania działań niezbędnych do zaniechania praktyki pseudomedycznej bądź usunięcia skutków ich stosowania.”